Mutlu Yıllar Hep Eşlik Etsin Nazare Arkadaş..

Hayat hükümsüzdür aslında... neye paraf atarsan ondan sorumlusun...Hayat nefes aldığın kadar, sevdiğin de sevildiğin kadardır o kadar baska ötesi yok...

Söyler misiniz bana, bunları hangi kitap doğrular? Adaletin bile egoya yenildiği sistem de.... insanlığın kirlendiği ve insan denilen yaratıgın, öldükten sonra basina geleceğini bielmemesi ve fitratinda ki egosuna yenildiği bu düzende hangi kitap, insan denilen yaratiğin üzerinde etkili olabilir ki.....Cem Karaca nın dediği gibi bindik bir kiyamete gidiyoruz alemete .. Allah sonumuzu hayirlisi etsin...

En solgun ikliminden gecerken mevsimlerin, denizlerin öbür yanini gören gözlerden seyrettim boğazicini….terkettigim tüm solgun yoksul anilarim aydinlatti boğazin isiklarini….bağısla beni anilarim….bulamiyorum hic birinizi biraktigim yerde….hepinizi cinnet koylarinda birakmistim terketmistim……savruk hesaplasmanin pusatsiz nehirlerinde akiyordunuz birer birer... simdi zamansiz devinimlerle ariyorum kaybettigim yerde …ne kadar zaman gecti bilemiyorum… akan saatlerin ne mefhumu ne de tersi yüzü de yok, hayatin tersi düzü olmadigi gibi…simdi,düslerim kayiyor kendi sayiklamalarimin gömütünde .. cogul bir yalnizliktir dudak izlerimizin değdigi her gizlenmis nokta…beni kötü yakaladin İstanbul,o harita üzerinde meridyenleri üst üste bindirecek güven cağlarim da gecti artik…göğsümde bir sanci... denizinde ağır tortu… bir korsan gemisi girmis simdi ,yüreğimin körfezine….

Gündoğumuna bir saat kala saçlarına düşen mavi gibidir mahmurluğun güneşleri; bir kuşun mezarının üstünde, otların hızıyla biterler. Onları da baştan çıkarır, zevkin teknelerinde oynadığımız rüya oyunları. Zamanın tebeşirden kayalıklarında onları da hançerler bekler. Daha mavidir derin uykunun güneşleri: Bir zamanlar saçının bukleleri gibi. Bir gece rüzgârı olup, kız kardeşinin parayla açılan kucağına sığınmıştım; Üzerimizdeki ağaçtan sarkıyordu saçların, ama sen yoktun. Biz dünyaydık sanki, sense büyük kapının önünde bir çalılık. Beyazdır ölümün güneşleri, çocuklarımızın saçları gibi: O, yükselen sularla gelmişti, sen kumlukta bir çadır kurduğunda. Sönmüş gözleriyle, başımızın üzerinde mutluluğun hançerini kaldırmıştı. PAUL CELAN

ben dinlemiyorum banane:))dün bana şarkı çalmadılar bende küstüm işte djlere:))))

Kesinlikle, nefes nefes çektim dizeleri. Yüreğinize, bilginize, emeğinize sağlık ..

Şair: Fedai Güven Unuttum mavi miydi yeşil mi bakışı? Ne iz ne bir ses, olmuşum sabır taşı Yaksa da yokluğun üşüdüm, yaşadım kışı Gelecektin ya hani neden gelmedin? Gecenin kör vakti sağır dilsiz evren de, Nasıl düşünmezdim, yaşıyorken beden de? Gelecek dedim, bahane aramadım neden de, Gelecektin ya hani neden gelmedin? Yanıp tutuştuğum ümitsiz geceler de... Dilimden düşmedi adın söylendi hecelerde Sanaydı dualarım vardığım secdeler de Gelecektin ya hani neden gelmedin? Ağıtlar söylenirken yüreğimden dilimden, Yıkıldı bentler, taştı gözyaşı selimden, Çare olsaydın...ölürdüm bile elinden Gelecektin ya hani Neden gelmedin?

Şair: Orhan Veli Kan?k İstanbul u dinliyorum, gözlerim kapalı Önce hafiften bir rüzgar esiyor Yavaş yavaş sallanıyor Yapraklar ağaçlarda Uzaklarda, çok uzaklarda, Sucuların hiç durmayan çıngırakları İstanbul u dinliyorum, gözlerim kapalı. İstanbul u dinliyorum, gözlerim kapalı Kuşlar geçiyor, derken Yükseklerden, sürü sürü, çığlık çığlık. Ağlar çekiliyor dalyanlarda Bir kadının suya değiyor ayakları İstanbul u dinliyorum, gözlerim kapalı. İstanbul u dinliyorum, gözlerim kapalı Serin serin Kapalıçarşı Cıvıl cıvıl Mahmutpaşa Güvercin dolu avlular Çekiç sesleri geliyor doklardan Güzelim bahar rüzgarında ter kokuları İstanbul u dinliyorum, gözlerim kapalı. İstanbul u dinliyorum, gözlerim kapalı Başımda eski alemlerin sarhoşluğu Loş kayıkhaneleriyle bir yalı Dinmiş lodosların uğultusu içinde İstanbul u dinliyorum, gözlerim kapalı. İstanbul u dinliyorum, gözlerim kapalı Bir yosma geçiyor kaldırımdan Küfürler, şarkılar, türküler, laf atmalar. Bir şey düşüyor elinden yere Bir gül olmalı İstanbul u dinliyorum, gözlerim kapalı. İstanbul u dinliyorum, gözlerim kapalı Bir kuş çırpınıyor eteklerinde Alnın sıcak mı, değil mi, biliyorum Dudakların ıslak mı, değil mi, biliyorum Beyaz bir ay doğuyor fıstıkların arkasından Kalbinin vuruşundan anlıyorum İstanbul u dinliyorum. ORHAN VELİ KANIK

şimdi sen canımın içi, alınlardan damlayan terler sıralanmasa da, tespih tanesi gibi imame altına ibadetin en onurlu şeklidir yüreği katabilmek yüreğe, kirlenmemiş haliyle haydi, hiç görmediğim adım seslerinle yürü, denize açılan bütün sokaklara bir martı konabilir belki omzuna, ama o ben değilim sen devam et yoluna. yüreğe katabilmek en temiz haliyle,kirletilmemiş,yıpratılmamaış en şeffaf haliyle. yürü denize açılan bütün sokaklarda,omuzuna konan martı ben olmayabilirim,beni bul bulabilirsen bıraktığın gibi bıraktığın yerde...o bıraktığın eski birinden bir benzeri kaldı ise.... Şahan Bey bu güzel paylaşımınızdan dolayı teşekkür ederim..iyi paylaşımlar.saygılar..

Yazar: Mihrace [image: Yazının arşiv görseli] Bu yazının yalnızca arşivde bulunan bölümü kurtarılmıştır. Dağlar set çeker özlemlerimle arama Buğulu gözlerden hasret damlar Buram buram sıla kokusu getirir rüzgar Ellerim ufuklara uzanır, ulaşmak istercesine Mesafelere inat, vuslata ermek istercesine Söylenmemiş sözler dilimde, Umutlar yüreğimde Adım adım yaklaşırken özlediklerime Zaman uzar gider, yetişemem ardından Ya da nefesim tükenir Yorgun düşerim kovalamaktan

Yazar: Azade Sen kazandın; ama ben haklıydım Parçaları kaybolmuş bir yapbozdu benim hayatım.... Yaşamak için bir sebep lazım... Hayat yordu beni.... İşte kendinden kaçışların,kallavi tanımları bu olsa gerek.... var olamamanın acı sosunu, yaşam denilen ekmek arasının içine katarsak ,böylesine bir hayatın aşçıları oluruz. Aslında çoğumuz,omuzlarında apoleti olmayan,gecelerin sabahında titrek bir ritmin nağmesiyle uyanir, yalnizlik şarkilari ile güne baslar, hüznün bağbozumunda uykuya dalariz. Hepimiz gerçekte, o kadar normal ve o kadar da sıradanız ki , Bazen, gizli bir delinin,hayat izlerini taşıyan bir karbon kağıdıyız... her biri bir öncekini aratmayan..... Bazen tüm deliliklerimizi içimizde yaşar, kendimizin de görmesine, dokunmasına izin vermeyiz.. Bazen,her bir damlalarını akıtmaktan korktuğumuz ,bir yağmur damlalarıyız... Nereye yağdığını bilmediğimiz, üstünden koca şehrin geçtiği geçmişin, birer kar fırtınalarıyız...Telaşlı bulutların kol gezdiği bir ruhun.... yıldızsız gecelerinin koynunda,kimliksiz hayatların, kimliksiz bekçileriyiz... Bazen de sıradışı, el değmemiş, hayatlarin özlemlerini yaşarız... Ne hayatın bizi ıskalamasına direnir ne de kendi deliliklerimize fırsat veririz...çok sesliliğin ritmik dalgalanışlarında...mevsimlerin tek tek yitirilişlerinde...hazan mevsimlerinin gölgelerinde, yalnızlık şarkılarını söyler dururuz... Çünkü... Korkağız!... Nedir bunca korkaklık...? Var olmanın dayanılmaz ağırlığı mı yoksa var olamamanın, yarattığı sancı mı...? Ey zavallı ruh... ?... bir gece de kapa gözlerini....kır duvarlarını....gör aynada ki sana bakan o yüzü ....bir gece de bir devin yüreğini ödünç al... ve başkalarının sana yakıştırdığı kimliği geri ver bir meşela yak,yeni sana ve sönen umutlarına...

Şair: Fedai Güven Veda bile etmedin giderken Çıkardın attın yüreğinden, Çığlık çığlığa astın sevdamı. İdam mangaları toplayan Sen Yargısız infaz senin emrin Neyi sorguluyorsun Şimdi? Hangi bedeli hangi hesaba kestin? Bu ödettiğin neyin diyeti? Bir tek şeyi unutma... Seni sevdim ben. Mavi mavi bakışında, Yüreğimin her atışında, Akdenizin tuzun da,Talya da, Canlı müziğinde gecelerin, Yakutun kırmızısında... Şarabın buruk tatın da Adım adım, hece hece yazdım Kanımla suladım nefretimi... Sen gitme diye ağıtlar yaktım Dilekler tuttum gökyüzüne, Seni diledim Tanrıdan yıkılmadım Kimselere diyemedim seni Kimsesiz kaldım da tek Bir sensiz yapamadım, anlamadın. Yanarak, yıkılarak ,her an... Aklıma geldiğinde ağlayarak, Akdenize karıştı gözyaşlarım Özlemin kordu, alevdi, ölmedim! Sen olamadın katilim İflâh etmez diyenlere İnadına yaşadım, bekledim... Kadere inat, sana inat... Ve eğilmedim önünde, Yüzüne haykırıyorum şimdi Bir tek şeyi unutma... Seni Sevdim ben.

Şair: Fedai Güven Gözlerinin hapsindeyim Düştüğüm zindanlar da Voltalar atıyor yüreğim, Karanlık hücrelerinde sevdam Nemli ve ıslak duvarlar, Yokluğunun ceza evindeyim Özgürlüğe susayarak. Köşe kapmaca oynuyorum, Köşesi olmayan kalplerimiz de, Attığım beş adım toplam. Hüzünlerin yakmaz canımı, Mutluluğun güldürmez Yokluğun da öldürmezse, Bir tek şeyi unutma Seni sevdim ben. Kolay değil bu sandığın kadar Alışkanlığına tutkunluğum Çırpınıp duran kafesin de, Sevdan ben de bir yangındır. Sevmek vazgeçilmez yanım, Sen çıkmazım son durak. Sofralar kurdum yokluğun da, Varmışsın gibi, iki kişilik Tek kişilik yemekler yedim, İkimize kalktı kâdehler... Sol yanım ağırıyorken, sen yoktun. Sağır bir kadınaymış kurduğum cümleler Dilsiz bir yâr dan Sohbetler beklemişim meğer. Her çölüm yanmazmış benim, Her kutpum donmaz, Zaman gelecek, bilirim... Yokluğun da koymaz. Ya gel dindir dalgaları, Yada daha çok fırtına, Bu böyle olmaz. Kalsam ölüm ensem de, Gitsem neye yarar ki? Kalmak teslimse ölüme Gitmek sensizliğe ne çare? Ve içim de yaşattığım, Senli dünyamdan çıkarken Bir tek şeyi unutma! Seni sevdim ben.

Şair: Yılmaz Odabaşı Buralarda gece uzun Gün ışığı yakındır Var git artık Bakma ardına Ölüme fazla sokulma ama Düşün ki Mevsim rüzgarlarının savurduğu Bir orman insan Sev onu, sokul, konuştur Doludur fazla üstüne varma Hep susmak Susmak... Yetmiyor bazen İşte bu yüzden Bütün ışıkları yanmalı yeryüzünün Ozanlar herşeyi anlatmalı Var git artık Acıyı aşındırma Tut Ve at sevdaya uzanan çağlayana Yılmaz Odabaşı

Şair: Cahit S?tk? Taranc? Can yoldaşın olmazsa olmasın Yalnızım diye hayıflanmayasın, Eğilmiş üstüne gökyüzü masmavi Bir anne şefkatine müsavi. Üç adım ötede deniz Dosttur, ne öfkesi ne durgunluğu sebepsiz. Bir derdin varsa açabilirsin ağaçlara Ağaç yaprak verir, sır vermez rüzgara Ve kış yaz, Dalda kuş eksik olmaz Dağ başında duman Yalnızlık nedir göreceksin öldüğün zaman. Cahit Sıtkı Tarancı

Şair: Yavuz Bülent Bakiler Demedim mi bu hasret bitirir seni Ay dolanır gider, yalnız kalırsın. Her gün yeni baştan dağılır, ufalırsın Demedim mi yüreğim sevme! İşte ne gözyaşı, ne yemin, ne söz Geri dönen hangi güvercinin var? Senin hangi çiçeğini sakladı bahar? Demedim mi aklım inanma! Birgün naza çeker kendini demedim mi? Görmesen, zindana döner bu şehir Görsen, umursamaz, aldırmaz kafir. Demedim mi gözlerim bakma! Demedim mi bu ürperten sıcaklık Bu taze güzellik kaybolur birgün? Sonra boşu boşuna aranır, dövünürsün Demedim mi ellerim dokunma! Demedim mi birgün susar şarkılar Sesine ses veren rüzgarlar olur İstediğin kadar artık bekle dur Demedim mi kulağım duyma! Bir gün çıkıp gideceği belliydi Ayan beyan belliydi anlayamadın. Başka bir rüyada şimdi o kadın Demedim mi kollarım sarma! Bütün çektiklerim senin yüzünden Gölge bile geçirmezdin bir zaman üzerinden Ah! Şimdi paramparça oldun binbir yerinden Demedim mi gururum kırılma! Yavuz Bülent Bakiler

Düs, yakamdan gölgeme yapısık nefis Bu hayattan da öte var ,yaşayacaklarımdan leziz Okyanuslar senin olsun, ben damlaya raziyim Bedel ne ise, ödemeye hazirim… Fundalıklarda yolumu kaybettim, Arı kovanına nazırım… Az a kanaat bağlamında, ödenesi bedellere bu kadar hazır olma durumu, anca bu kadar güzel motiflenebilirdi. Güzellikleri, çokça hakkeden arkadaş, yüreğine bolca sağlık..! derim ben.

Sevgiye değer, büyük kalem, Cevat ÇEŞTEPE ! yazılarınızı yada şiirlerinizi okuma fırsatını, henüz bulmuş olduğum için, kendimi eksik hissetim. Lakin bu fırsatı yeni de olsa bulmuş olmam dan doğan bir kıvanç da; yeşerdi BEN'de.. "Yarası Kanayan Hikayeler"'i bizlere okuttuğunuz EDEBİKELAM sitesinin de takdire şayan olduğu; gün gibi ortada.. Sevgili Cevat ÇEŞTEPE ! gerçek anlamıyla profesyonel düzeyde, kaleme almış olduğunuzu düşündüğüm, bu şiirinizin tadına gelince: "İNSAN" olmanın vermiş olduğu tadı; çok güzel yoğurmuşsunuz ve bu tadı bizlere, bu yoğurulmuş haliyle sunmanız bir lütuf.. En bol ve en kurşunsu ! tarafından teşekkürler Cevat ÇEŞTEPE., yüreğinize sağlık.