RÜZGAR TAKVIMI ÇOCUKLARI

[guldunya]

uzungemici
bildirdi:
"
/rüzgar arkamızdan esiyor, deniz karşıdan geliyormuş
iskelede kimseler yokmuş da, vapur ilk yolcuyu bekliyormuş
bu mevsim olunca bütün çocuklar, boğaz içinden mi girerler denize/
……..
nüfus kağıtlarımız gri karton kapaklı, yeni günleri pek bilmeyiz
doğum tarihlerimizde kar yazar, sıcakta üşümeyi öğreniriz
güneş doğmaz üstümüze, ama her zaman mavidir gözlerimiz
denizlere benzeriz …
nice savaşlar kanımızı döktü de, ihtilallerde kızılcık şerbeti içtik
mülteci olurken kimimiz, erguvan pembesinden vazgeçmedik
Saman yolunda dans etmesini, hanımellerini koklar gibi sevdik
hiç büyümedik …
/bir ayin sonrasında tutmuşum yüreğini, vakit geç olmuş
vapur iskeleden boş kalkmış da, martıların gözleri yollarda kalmış
bütün o eski sokaklar şimdi, korkuya mı saklamıştır kimsesizliklerini/
………
ağaç altında fesleğen, içimiz coşkusuyla dolsun
doğumlarımızın
yokuşlar kan-ter içinde kalsın, en yakınında biz duralım yıldızların
tutku pervanesine rüzgar gülü bir ışık, tanığı olsun kavuşmaların
sancısız yarınların …
hangi şarkıdan önce, bir keman taksiminden geçecekse dalgalar
eski defterlerden ses gelmesin, fısıldar kulağımıza nasılsa kuşlar
siz çok üzülmeyin duymasanız da, olacak deriz artık o kadar
sırdaştır notalar …
/deniz arkada kalmış, rüzgar şimdi karşımızdan esiyormuş
martılar bir varmış da, iskelede gemiler ve yolcular bir yokmuş
saçların ne güzel savruluyor, poyrazı çok mu sever gülümsemelerin/
……..
yağmur görmemiş yaprak gibi durmayalım, gözler artık parlamalı
arada nice dağlar, ovalar toz-duman, rüzgar hızında koşulmalı
bahanesi yoktur durmaların, bu anlatılan sadece bir sevda masalı
öyle de yaşanmalı …
ıslıkla türkü çalar gibi, uygun adımlı heyecanlar kuş kafesinde
gün batımı yakın zaman, çok güzel olacaklar ise hemen öncesinde
saati ters çevir duvarda, bak bakalım dudak izlerimiz nerelerde
gördüklerini bana da söyle …
Cevat Çeştepe
/yani bir gün batımının İstanbul’unda, saçlarım bembeyazmış
yorgun bir kadehe uzatmışım ayaklarımı da, bir yanım seni sarmış
harita üzerinde meridyenleri, üst üste bindirecek çocuk yok mu içinizde/
"

[Azade]

En solgun ikliminden gecerken mevsimlerin, denizlerin öbür yanini gören gözlerden seyrettim boğazicini….terkettigim tüm solgun yoksul anilarim aydinlatti boğazin isiklarini….bağısla beni anilarim….bulamiyorum hic birinizi biraktigim yerde….hepinizi cinnet koylarinda birakmistim terketmistim……savruk hesaplasmanin pusatsiz nehirlerinde akiyordunuz birer birer... simdi zamansiz devinimlerle ariyorum kaybettigim yerde …ne kadar zaman gecti bilemiyorum… akan saatlerin ne mefhumu ne de tersi yüzü de yok, hayatin tersi düzü olmadigi gibi…simdi,düslerim kayiyor kendi sayiklamalarimin gömütünde .. cogul bir yalnizliktir dudak izlerimizin değdigi her gizlenmis nokta…beni kötü yakaladin İstanbul,o harita üzerinde meridyenleri üst üste bindirecek güven cağlarim da gecti artik…göğsümde bir sanci... denizinde ağır tortu… bir korsan gemisi girmis simdi ,yüreğimin körfezine….