Gündoğumuna bir saat kala saçlarına düşen mavi gibidir mahmurluğun güneşleri; bir kuşun mezarının üstünde, otların hızıyla biterler. Onları da baştan çıkarır, zevkin teknelerinde oynadığımız rüya oyunları. Zamanın tebeşirden kayalıklarında onları da hançerler bekler. Daha mavidir derin uykunun güneşleri: Bir zamanlar saçının bukleleri gibi. Bir gece rüzgârı olup, kız kardeşinin parayla açılan kucağına sığınmıştım; Üzerimizdeki ağaçtan sarkıyordu saçların, ama sen yoktun. Biz dünyaydık sanki, sense büyük kapının önünde bir çalılık. Beyazdır ölümün güneşleri, çocuklarımızın saçları gibi: O, yükselen sularla gelmişti, sen kumlukta bir çadır kurduğunda. Sönmüş gözleriyle, başımızın üzerinde mutluluğun hançerini kaldırmıştı. PAUL CELAN

Yazar: EkremKemal [image: Yazının arşiv görseli] ne kadarı senin bu sen'in söylesene! gözlerin,dudakların,ellerin.. ne kadarın var nekadarın yok söylesene! başka birinin akşamında başka birine ağlayıp duruyorsun sana seni soruyorum susuyorsun.. sonra kendinin,siyah o siyah gölgenin peşine düşüyorsun.. sen sanıp duruyorum sen sanıp öpüyorum başkası oluyorsun... bana bak bir kez olsun birkez kendi gözlerinle elimi tutma yine de istemem istemem.. anlıyor musun?

Yazar: EkremKemal [image: Yazının arşiv görseli] Çelimsiz bir akissin işte dünyayı dolduran o boşluğun içinde mağlupsun,yaralısın üstelik.. bir yanın ölmek hevesinde bazı bir kahve köşesinde bazen dağınık,içli bir akşam saatinde biliyorum..aklından kaçmak geciyordu doğrusu kendinden ama kime? geberesi bir kafes içindesin nereye baksan gidişler gelmeyişler hayat.. hayat biraz da böyle işte ayrılıklar pişmanlıklar çelişkiler... bazı bir sahil kenarında bazen telaşlı ıslak bir yağmur öncesinde biliyorum aklından kaçmak geçiyordur evet kendinden ama kime?

Yazar: Mihrace [image: Yazının arşiv görseli] Gün batımlarıyla tükenir umut Akşamın kızıllığı sarar dört bir yanı Kelimeler anlamını yitirmiş Gecede derin bir sessizlik Acının rengi tanımlanır Düş, sus pus Yüreğim kalemime küs.. Vuslata yükselir dolunay Daha sabaha çok var Beklemek..Ah! beklemek.. Yüreği ne çok yorar.. Karanlık şafağa mahkum Umut, yeni günün özlemiyle kavrulur.. Ufuktan yavaş yavaş süzülür güneş Esrik bakışlar fırlatır ruhuma Baharı müjdeler kır çiçekleri Çiğ taneleri ışıl ışıl, içimi aydınlatır Dudağıma bir tebessüm yayılır.. Bu sabah daha farklı hayat Kıpır kıpır yüreğim Biliyorum, Bahar yine gelecek Düşler ülkesini süsleyecek… 01/ 03/2010 Mihrace

Şair: Yılmaz Odabaşı Buralarda gece uzun Gün ışığı yakındır Var git artık Bakma ardına Ölüme fazla sokulma ama Düşün ki Mevsim rüzgarlarının savurduğu Bir orman insan Sev onu, sokul, konuştur Doludur fazla üstüne varma Hep susmak Susmak... Yetmiyor bazen İşte bu yüzden Bütün ışıkları yanmalı yeryüzünün Ozanlar herşeyi anlatmalı Var git artık Acıyı aşındırma Tut Ve at sevdaya uzanan çağlayana Yılmaz Odabaşı

Şair: Cahit S?tk? Taranc? Can yoldaşın olmazsa olmasın Yalnızım diye hayıflanmayasın, Eğilmiş üstüne gökyüzü masmavi Bir anne şefkatine müsavi. Üç adım ötede deniz Dosttur, ne öfkesi ne durgunluğu sebepsiz. Bir derdin varsa açabilirsin ağaçlara Ağaç yaprak verir, sır vermez rüzgara Ve kış yaz, Dalda kuş eksik olmaz Dağ başında duman Yalnızlık nedir göreceksin öldüğün zaman. Cahit Sıtkı Tarancı

Şair: Orhan Veli Kan?k İstanbul u dinliyorum, gözlerim kapalı Önce hafiften bir rüzgar esiyor Yavaş yavaş sallanıyor Yapraklar ağaçlarda Uzaklarda, çok uzaklarda, Sucuların hiç durmayan çıngırakları İstanbul u dinliyorum, gözlerim kapalı. İstanbul u dinliyorum, gözlerim kapalı Kuşlar geçiyor, derken Yükseklerden, sürü sürü, çığlık çığlık. Ağlar çekiliyor dalyanlarda Bir kadının suya değiyor ayakları İstanbul u dinliyorum, gözlerim kapalı. İstanbul u dinliyorum, gözlerim kapalı Serin serin Kapalıçarşı Cıvıl cıvıl Mahmutpaşa Güvercin dolu avlular Çekiç sesleri geliyor doklardan Güzelim bahar rüzgarında ter kokuları İstanbul u dinliyorum, gözlerim kapalı. İstanbul u dinliyorum, gözlerim kapalı Başımda eski alemlerin sarhoşluğu Loş kayıkhaneleriyle bir yalı Dinmiş lodosların uğultusu içinde İstanbul u dinliyorum, gözlerim kapalı. İstanbul u dinliyorum, gözlerim kapalı Bir yosma geçiyor kaldırımdan Küfürler, şarkılar, türküler, laf atmalar. Bir şey düşüyor elinden yere Bir gül olmalı İstanbul u dinliyorum, gözlerim kapalı. İstanbul u dinliyorum, gözlerim kapalı Bir kuş çırpınıyor eteklerinde Alnın sıcak mı, değil mi, biliyorum Dudakların ıslak mı, değil mi, biliyorum Beyaz bir ay doğuyor fıstıkların arkasından Kalbinin vuruşundan anlıyorum İstanbul u dinliyorum. ORHAN VELİ KANIK

Şair: Yavuz Bülent Bakiler Demedim mi bu hasret bitirir seni Ay dolanır gider, yalnız kalırsın. Her gün yeni baştan dağılır, ufalırsın Demedim mi yüreğim sevme! İşte ne gözyaşı, ne yemin, ne söz Geri dönen hangi güvercinin var? Senin hangi çiçeğini sakladı bahar? Demedim mi aklım inanma! Birgün naza çeker kendini demedim mi? Görmesen, zindana döner bu şehir Görsen, umursamaz, aldırmaz kafir. Demedim mi gözlerim bakma! Demedim mi bu ürperten sıcaklık Bu taze güzellik kaybolur birgün? Sonra boşu boşuna aranır, dövünürsün Demedim mi ellerim dokunma! Demedim mi birgün susar şarkılar Sesine ses veren rüzgarlar olur İstediğin kadar artık bekle dur Demedim mi kulağım duyma! Bir gün çıkıp gideceği belliydi Ayan beyan belliydi anlayamadın. Başka bir rüyada şimdi o kadın Demedim mi kollarım sarma! Bütün çektiklerim senin yüzünden Gölge bile geçirmezdin bir zaman üzerinden Ah! Şimdi paramparça oldun binbir yerinden Demedim mi gururum kırılma! Yavuz Bülent Bakiler

Bırak kalsın işte özlenen bişeylerimiz Bırak unutturursa, hayat unuttursun Bir intihara savrulurken düşlerimiz Bırak ta son arzumuz kavuşmak olsun.. bırakta son arzumuz kavuşmak olsun bir intihara savrulmuş düşler hayat unutmuş bizi bırakında kavuşmamnın hayali bizim olsun mükemmel ötesi ekrem kemal kalemin susmasın dost

YARINLAR Huberman yazması alfabeler yarın yeniden başlanacak okunmaya bunca zaman geçti ama mücadeleler hala devam ediyor yaşamaya yani değişen sadece saçların rengi, duruyor yerli yerinde yürekler hem şimdi daha da güçlü bilekler sıkılırken havaya meydanlarda,sokaklarda haykırarak yürürken dünden kalma umutlarla yarınlara ulaşılabilmek güzellikleri ile paylaşımınız için teşekkürler

Kâh gönül akla isyan eder, kâh akıl gönlün nazını çekemez firar eder... Her iki hâl de kalbî duyguların en yoğun yaşandığı zamanlardır ve bu hallerde dile gelen duyguların şiir olarak yansıması, onları kastedilen mananın ötesinde güzelleştiriyor sanırım... "Yalnızlığım gel yoldaş ol yüreğime Haziran'da kar yağar düşlerime..." Yüreğinize sağlık sayın Mihrace

Kesinlikle, nefes nefes çektim dizeleri. Yüreğinize, bilginize, emeğinize sağlık ..

Sana; ne yazdıklarım seni anlatabilir, ne de sen anlattıklarımdan bir şey anlayabilirsin. Sen sadece benim, yaşadıklarımda ya da yaşayamayacaklarımda gizlisin.” öyle bir anlatmışki kalem yürekten gelenleri ben sustum hocam saygıyla kaleminiz hiç susmasın

Düs, yakamdan gölgeme yapısık nefis Bu hayattan da öte var ,yaşayacaklarımdan leziz Okyanuslar senin olsun, ben damlaya raziyim Bedel ne ise, ödemeye hazirim… Fundalıklarda yolumu kaybettim, Arı kovanına nazırım… Az a kanaat bağlamında, ödenesi bedellere bu kadar hazır olma durumu, anca bu kadar güzel motiflenebilirdi. Güzellikleri, çokça hakkeden arkadaş, yüreğine bolca sağlık..! derim ben.

Yazar: Mihrace [image: Yazının arşiv görseli] Bu yazının yalnızca arşivde bulunan bölümü kurtarılmıştır. O! köyünün sokaklarında salınan nazlı bir ceylandı. Geleceğe dair hayalleri vardı, Yaşamı bir evcilik oyunu sandı Her genç kız gibi sevdalandı, mutluluktu düşlediği El ele verip çıktılar bir yolculuğa, İstikamet masallar diyarıydı Acı yoktu düşlerinde, ayrılık, hasret yoktu Ama veda etti köyüne, sevdiklerine, İlk ayrılık acısı düştü yüreğine Bir yanda anne baba özlemi, Bir yanda sıla hasreti yüreğini dağladı Her türkünün sözleriyle ağladı Beklediği gibi değildi hayat Gün oldu aç kaldı, yalnız kaldı Çetin bir mücadeleydi yaşam Sıkıntılar hergün büyüyordu, ama yılmıyordu Bir güneş gibi doğdu ilk bebeği, Sonra ikinci ve diğerleri Anne olmanın mutluluğu ile ikinci baharını yaşıyordu Sevdiceği sürekli yalnız bırakıyordu Not: Acının yoğurduğu çileli bir yaşamın hikayesidir yaşananlar.. Sevgili anneciğimin hüzünlü, sevgi dolu yüreğinin kanayan yarasıydı yansıtmaya çalıştıklarım..Hiç bir anneye evlat acısı tattırmasın Yaradan..Hakkını ödeyemeyeceğimiz annelerimizi bir gün değil hayatımızın her anında hatırlamak dileğiyle..Tüm annelerin ve sevgili annemin anneler günü kutlu olsun

Yazar: Mihrace [image: Yazının arşiv görseli] Bu yazının yalnızca arşivde bulunan bölümü kurtarılmıştır. Dağlar set çeker özlemlerimle arama Buğulu gözlerden hasret damlar Buram buram sıla kokusu getirir rüzgar Ellerim ufuklara uzanır, ulaşmak istercesine Mesafelere inat, vuslata ermek istercesine Söylenmemiş sözler dilimde, Umutlar yüreğimde Adım adım yaklaşırken özlediklerime Zaman uzar gider, yetişemem ardından Ya da nefesim tükenir Yorgun düşerim kovalamaktan